Unijny znak certyfikujący – nowość w EUIPO
Unijny znak certyfikujący pozwala potwierdzić, że towary lub usługi spełniają określone wymagania dotyczące jakości, materiału albo sposobu produkcji. Pełni funkcję zbliżoną do polskiego znaku towarowego gwarancyjnego, ale zapewnia jednolitą ochronę na obszarze Unii Europejskiej. W artykule wyjaśniamy, kto może zostać właścicielem takiego znaku, co powinien zawierać regulamin oraz jakie warunki należy spełnić przed zgłoszeniem do EUIPO.
Unijny znak certyfikujący potwierdza, że oznaczone nim towary lub usługi spełniają określone wymagania dotyczące m.in. jakości, materiału, sposobu produkcji lub świadczenia usług. Jego właściciel ustala standardy, kontroluje ich przestrzeganie i zezwala uprawnionym podmiotom na używanie oznaczenia, ale sam nie może oferować certyfikowanych towarów ani usług. Zgłoszenie do EUIPO wymaga regulaminu określającego warunki używania znaku, zasady kontroli oraz cechy podlegające certyfikacji.
Sprawdź, ile kosztuje rejestracja znaku towarowego w UE, oraz upewnij się, że zgłoszenie obejmuje właściwe klasy towarów i usług, zanim złożysz wniosek w EUIPO.
Marcin Setlak - prawnik, ekspert kreacji i ochrony marki. 20 -letnie doświadczenie w pracy z klientem
Polskim odpowiednikiem unijnego znaku certyfikującego jest znak towarowy gwarancyjny. Potwierdza on, że oznaczone towary lub usługi spełniają określone standardy jakościowe lub inne wymagania wskazane w regulaminie. Jego funkcją nie jest identyfikowanie oferty jednego przedsiębiorcy, lecz certyfikowanie właściwości produktów lub usług.
Znak towarowy certyfikujący UE
Znakiem certyfikującym UE jest taki znak, który pozwala odróżnić towary lub usługi certyfikowane przez właściciela znaku pod względem materiału, sposobu produkcji towarów lub świadczenia usług, jakości, dokładności lub innych właściwości. Znak certyfikujący Unii Europejskiej nie obejmuje towarów i usług certyfikowanych pod względem pochodzenia geograficznego, to znaczy, że tym znakiem można oznaczać produkty odznaczające się pewnymi charakterystycznymi właściwościami i to niezależnie od tego, skąd te produkty pochodzą.
Jeżeli oznaczenie ma odróżniać towary lub usługi jednego przedsiębiorcy, właściwym rozwiązaniem jest standardowa rejestracja nazwy i logo firmy. Unijny znak certyfikujący pełni inną funkcję – potwierdza, że oferta różnych podmiotów spełnia wymagania określone przez właściciela znaku.
Grafika nawiązuje do 10-letniego okresu ochronnego znaku towarowego
Wprowadzony do systemu znak certyfikujący UE daje konsumentom gwarancję, że kupowany towar czy usługa odznacza się charakterystycznymi cechami i określoną jakością. Oznacza to, że towar albo usługa opatrzona takim znakiem jest zgodna ze standardami określonymi w regulaminie używania takich znaków. Osoba używająca znaku certyfikującego UE, opatrując nim swoje towary lub usługi, podlega kontroli sposobu i jakości wytwarzania produktów lub świadczenia usług przez właściciela znaku certyfikującego (który sam znaku używać jednak nie może).
Podmiot planujący zgłoszenie oznaczenia jako unijnego znaku certyfikującego musi już na etapie zgłoszenia wyraźnie wskazać taki charakter znaku. W praktyce oznacza to konieczność dołączenia do dokumentacji oświadczenia potwierdzającego, że zgłoszenie dotyczy znaku certyfikującego UE, co stanowi element formalny inicjujący procedurę certyfikacji w EUIPO.
Warto również uwzględnić koszty związane z tym postępowaniem – opłata za elektroniczne zgłoszenie znaku obejmującego jedną klasę towarową wynosi 1500 euro.
Regulamin używania znaku certyfikującego
Regulamin używania znaku certyfikującego należy przedłożyć w terminie 2 miesięcy od daty zgłoszenia znaku towarowego. Regulamin stanowi istotę samego znaku, ponieważ zawiera podstawowe informacje na temat samego znaku i kiedy można go używać. Taki regulamin zawiera w szczególności:
- opis charakterystycznych cech towarów i usług, jakie mają być objęte znakiem certyfikującym UE
- warunki używania znaku
- sposoby badań i nadzorowania przez właściciela znaku certyfikującego
Do regulaminu należy dołączyć także wykaz towarów i usług, co do których zgłoszono znak certyfikujący.
Czerwony guzik nawiązujący do rozpoczęcia rejestracji znaku towarowego
Rozpocznij bezpłatną, wstępną weryfikację:
Właściciel znaku certyfikującego UE
Właścicielem znaku certyfikującego UE nie może być każdy. Może nim być każda osoba prawna lub osoba fizyczna. Wprowadzony zmianami w prawie znaków towarowych Unii Europejskiej znak certyfikowany ma pewne ograniczenia w tym zakresie – właścicielem znaku towarowego nie może być osoba prowadząca działalność związaną z dostawą towarów i usług, które są objęte certyfikatem, czyli takie które są objęte znakiem certyfikującym. Oznacza to, że taka osoba tylko rejestruje znak certyfikowany i udostępnia go innym osobom, a sam z niego nie może korzystać.
Oprócz ograniczenia co do właściciela znaku, istnieje jeszcze jedna przeszkoda w kwestii otrzymania znaku certyfikującego UE. Chodzi tutaj o wspomniany już zakaz zgłoszenia znaku do odróżnienia towarów lub usług objętych znakiem pod względem pochodzenia geograficznego ze względu na to, że znak certyfikujący ma służyć odróżnieniu towarów lub usług pod kątem ich charakterystycznych cech użytkowych i funkcjonalnych.
Znaki certyfikujące UE są znakami, które mają szczególną wagę w obrocie gospodarczym. Mają one na celu zagwarantować konsumentowi charakterystyczne właściwości produktu, które odznaczają dany towar lub usługę niezależnie od tego, w jakim miejscu się je wytwarza.
FAQ
Poznaj odpowiedzi na popularne pytania
Jest to taki znak, z którego właściciel sam nie może z niego korzystać, ale określa zasady w jaki sposób inne podmioty mają ten znak stosować. Znak certyfikowany często wskazuje, że towary i usługi posiadają określone cechy. Zasady używania takiego znaku są zdefiniowane w regulaminie stosowania znaku.
Posiadanie znaku certyfikacyjnego oznacza, że towar albo usługa opatrzona takim znakiem jest zgodna ze standardami określonymi w regulaminie używania tych znaków. Wprowadzony do systemu znak certyfikujący Unii Europejskiej daje konsumentom gwarancję, że kupowany towar czy usługa oznacza się charakterystycznymi cechami i określoną jakością.
Prawnik i jeden z nielicznych ekspertów w Polsce łączących kompetencje w zakresie kreacji marek z ich ochroną prawną. Od ponad 20 lat doradza przedsiębiorcom w rejestracji znaków towarowych, zabezpieczaniu marek oraz budowaniu strategii ochrony własności intelektualnej. Współtwórca ponad 300 marek wprowadzonych na rynek oraz autor publikacji poświęconych ochronie znaków towarowych.<br/>Absolwent prawa na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz Studium Prawa Amerykańskiego Chicago-Kent College of Law. Ukończył również studia podyplomowe z zakresu prawa własności intelektualnej w Centrum Praw Własności Intelektualnej im. H. Grocjusza oraz zarządzania projektami w Akademii Leona Koźmińskiego. Trener, wykładowca i autor publikacji dotyczących kreacji i ochrony marki. Współpracuje m.in. z Wydziałem Prawa UMCS, Akademią Leona Koźmińskiego i Centrum Praw Własności Intelektualnej, prowadząc zajęcia z zakresu prawa nowych technologii i własności intelektualnej. Uważa, że najczęstszym błędem przedsiębiorców nie jest brak dobrej marki, lecz brak jej odpowiedniej ochrony.
