Rejestracja znaku w UE (EUIPO) - Procedura
Rejestracja znaku towarowego w Unii Europejskiej pozwala na podstawie jednego zgłoszenia do EUIPO chronić nazwę, logo lub inne oznaczenie we wszystkich 27 państwach członkowskich. To rozwiązanie dla firm, które sprzedają lub planują rozwój na kilku rynkach UE i chcą uzyskać jednolite prawo do marki na całym obszarze Unii.
Rejestracja znaku towarowego w Unii Europejskiej rozpoczyna się od sprawdzenia oznaczenia, wyboru klas towarów i usług oraz złożenia wniosku do EUIPO. Urząd Patentowy bada wymogi formalne i bezwzględne przeszkody rejestracji, a następnie publikuje zgłoszenie. Od publikacji biegnie trzymiesięczny okres sprzeciwowy. Jeżeli nie zostanie wniesiony skuteczny sprzeciw i nie wystąpią inne przeszkody, znak zostaje zarejestrowany na obszarze całej UE.
Procedura rejestracji znaku towarowego w Unii Europejskiej
Sprawdź, ile kosztuje rejestracja znaku towarowego w UE, oraz upewnij się, że zgłoszenie obejmuje właściwe klasy towarów i usług, zanim złożysz wniosek w EUIPO.
Marcin Setlak - prawnik, ekspert kreacji i ochrony marki. 20 -letnie doświadczenie w pracy z klientem
Jak zarejestrować znak towarowy w EUIPO?
System unijny ochrony znaku towarowego rozpoczyna się od złożenia prawidłowo przygotowanego zgłoszenia do Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO). Wniosek można złożyć elektronicznie (co jest rozwiązaniem najczęściej wybieranym), przesłać pocztą lub kurierem, a także przekazać za pośrednictwem polskiego Urzędu Patentowego albo rzecznika patentowego. Zgłaszający ma miesiąc od daty dokonania zgłoszenia na uiszczenie podstawowej opłaty urzędowej.
Jeżeli marka działa lub planuje sprzedaż w kilku państwach UE, nie trzeba składać osobnego wniosku w każdym kraju. Zastrzeżenie nazwy i logo firmy w EUIPO pozwala uzyskać jednolitą ochronę znaku we wszystkich 27 państwach członkowskich na podstawie jednego zgłoszenia. Zakres prawa zależy jednak od prawidłowego wyboru oznaczenia oraz towarów i usług objętych rejestracją.
Zgłoszenie może odbywać się w dwóch trybach. Zwykłym lub fast track, który przyspiesza cały proces o ok. 2 miesiące. Jednak warto wspomnieć, że zgłoszenie oznaczenia do rejestracji powinno być poprzedzone wstępną analizą znaku , której celem jest sprawdzenie zdolności odróżniającej znaku oraz jego dostępności na rynku.
Ochrona unijna nie zawsze jest potrzebna od początku rozwoju marki. Jeżeli działalność koncentruje się przede wszystkim na rynku krajowym, sprawdź, jak zastrzec znak w Polsce. Rejestrację w EUIPO warto rozważyć wtedy, gdy marka prowadzi lub realnie planuje sprzedaż w kilku państwach Unii Europejskiej i potrzebuje jednolitego prawa obowiązującego na całym jej obszarze.
Czym jest klasyfikacja nicejska?
Klasyfikacja nicejska służy do uporządkowania towarów i usług, dla których znak ma być chroniony. Zakres prawa wyznacza jednak nie sam numer klasy, lecz dokładne pozycje wpisane do wykazu. Liczba klas wpływa również na wysokość opłaty urzędowej, dlatego wykaz powinien odpowiadać realnej działalności i planom rozwoju marki.
Jednym z kluczowych elementów zgłoszenia znaku jest przygotowanie prawidłowego wykazu towarów i usług zgodnie z klasyfikacją nicejską. Ma to znaczenie zarówno przy ocenie kolizji z wcześniejszymi znakami, jak i przy późniejszym egzekwowaniu ochrony. Liczba klas wpływa również na wysokość opłat urzędowych, dlatego wykaz powinien odpowiadać realnej działalności oraz planowanym kierunkom rozwoju marki.
Jakie są opłaty za rejestrację znaku towarowego w EUIPO?
Opłaty za znaki towarowe w Unii Europejskiej rozpoczynają się od kwoty 850 EUR i dotyczą zastrzeżenia znaku w jednej klasie towarowo-usługowej. Dodanie drugiej klasy towarów to dodatkowe 50 EUR, a dodanie trzeciej i każdej następnej to wzrost opłat o 150 EUR za każdą kolejną klasę. Należy pamiętać, że opłata za zgłoszenie co do zasady nie jest zwracana, jeżeli znak nie zostanie zarejestrowany. Dlatego przed złożeniem wniosku warto zbadać oznaczenie i prawidłowo przygotować zakres ochrony.
Przedsiębiorco! Rejestrując znak towarowy możesz ubiegać się o dofinansowanie opłat urzędowych. Więcej informacji o dotacjach oraz o tym, jak obniżyć koszty w UE związane z rejestracją, znajdziesz w naszym poradniku dotyczącym kosztów w UE.
Rozpocznij bezpłatną, wstępną weryfikację:
Jaki rodzaj znaku towarowego wybrać do rejestracji w EUIPO?
Coraz większa popularność znaków towarowych powoduje, że przybywa różnych form, w ramach których można chronić swoje oznaczenie. Zostały one podzielone na konwencjonalne i niekonwencjonalne.
Wśród znaków konwencjonalnych wyróżniamy:
- znak słowny - jest to forma znaku, która składa się z tekstu, liter, sylab czy liczb oraz ich kombinacji. Najprościej można powiedzieć, że jest to nazwa marki, produktu, usługi, gdzie jest chronione jej brzmienie, niezależnie w jakiej postaci została zapisana - (chroni nazwę niezależnie od jej typografii i kolorystyki.)
- znak słowno-graficzny - łączy ze sobą tekst i grafikę tworząc razem unikalną kompozycję. Zazwyczaj jest prezentowany jako fantazyjne przedstawienie nazwy. Często użyta czcionka jest powiązana z elementami graficznymi. Znak słowno-graficzny chroni konkretną kompozycję nazwy i grafiki. Zakres jego ochrony jest inny niż w przypadku znaku słownego, który zabezpiecza samo oznaczenie słowne niezależnie od sposobu zapisu (obejmuje konkretną kompozycję nazwy, grafiki, kolorów i układu).
- znak graficzny - składa się z obrazu, rysunku, nie zawiera elementów tekstowych. Pomimo tego, że ochrona znaku graficznego nie rozciąga się na nazwę firmy tylko na jej grafikę pozwala odbiorcy na szybkie jego zapamiętanie, tym samym zwiększając rozpoznawalność marki (chroni sam symbol, sygnet lub grafikę bez elementów słownych).
Natomiast do niekonwencjonalnych znaków towarowych zaliczamy:
- deseń - który składa się z wzoru, rysunku czy ornamentu, który zazwyczaj jest stosowany na różnych powierzchniach. Ten rodzaj znaku cieszy się sporą popularnością w branży odzieżowej, modowej czy dekoracyjnej.
- dźwięk - zadaniem tego rodzaju znaku towarowego jest wywołać pozytywne emocje i skojarzenia.
- kolor - wykorzystanie określonego koloru lub jego kombinacji prowadzi do zwiększenia rozpoznawalności marki
- znak ruchomy - czyli animowany obraz lub sekwencja obrazów, która przyciąga uwagę i pozostaje w pamięci widza pozwala wyróżnić produkt czy usługę spośród konkurencji
znak multimedialny - łączy różne dźwięki, obrazy i teksty w całość, tworząc unikalną prezentację
Chociaż znaki niekonwencjonalne mogą być trudne do przedstawienia, a tym samym do zarejestrowania, przedsiębiorcy coraz częściej korzystają z możliwości brandingu sensorycznego. Przykładem są zapachy, które są wykorzystywane w branży motoryzacyjnej, gdzie producenci samochodów tworzą specjalne zapachy wnętrza. Mają one wpływ na decyzję klientów i kojarzą się z określoną marką. Odpowiednio dobrany zapach może wywołać pozytywne skojarzenia i skłonić konsumentów do zakupu. Takiego zabiegu marketingowego zastosowała marka Rolls-Royce, gdzie samochody pachniały naturalnymi materiałami, drewnem i wełną. Kombinacje zapachowe są również wykorzystywane przez takie marki jak Volvo czy Cadillac.
Z naszej praktyki w Brandelaw
Klienci często planują ochronę marki z perspektywy obecnej działalności i początkowo rozważają rejestrację znaku wyłącznie w Polsce. W trakcie rozmowy okazuje się jednak, że w kolejnych latach chcą rozpocząć sprzedaż także w Niemczech, Francji lub innych krajach europejskich. W takiej sytuacji analizujemy, czy lepszym rozwiązaniem będzie zgłoszenie do EUIPO. Jedna rejestracja zapewnia bowiem jednolitą ochronę znaku we wszystkich 27 państwach Unii Europejskiej.
Jak EUIPO bada zgłoszenie znaku towarowego?
EUIPO w pierwszej kolejności bada poprawność i kompletność informacji w przesłanym zgłoszeniu. W razie potrzeby wzywa zgłaszającego do korekty zgłoszenia – zgłaszający ma 2 miesiące na poprawę wniosku. Następnie badane są bezwzględne przesłanki odmowy udzielenia ochrony na znak towarowy, a jeżeli takowe nie wystąpią, zgłoszenie jest tłumaczone na wszystkie oficjalne języki państw Unii Europejskiej. EUIPO sporządza też losowo raport o podobnych znakach towarowych, zarejestrowanych już wcześniej i przesyła go zgłaszającemu oraz właścicielom wcześniej zarejestrowanych unijnych znaków towarowych. Etap badań kończy się publikacją wszelkich niezbędnych informacji o zgłoszonym znaku towarowym w Biuletynie Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (BEUIPO).
Jakich znaków EUIPO może odmówić rejestracji?
Bezwzględne przeszkody rejestracji znaku towarowego to określone rodzaje oznaczeń, które z mocy prawa nie mogą uzyskać prawa ochronnego. W przypadku ich wykrycia, urząd wydaje decyzję odmowną. Dotyczy to oznaczeń, które:
- nie spełniają wymogów znaku towarowego
- nie posiadają zdolności odróżniającej, ponieważ znak towarowy powinien służyć do odróżnienia danego towaru lub usługi
- są opisowe czyli wskazują na pochodzenie, przeznaczenie, sposobu wytwarzania czy skład produkt
- mają charakter rodzajowy, sugerujący czym zajmuje się marka
- składają się z elementów powszechnie używanych
- zgłoszono je w złej wierze, czyli z intencją wykorzystania cudzej renomy czy popularności albo w celu działania polegającego na celowym wyrządzeniu szkody innej osobie
- są sprzeczne z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami
- obrażają uczucia religijne, patriotyczne lub narodowe
- w swojej konstrukcji wykorzystują znaki powszechnie używane
- wprowadzają w błąd co do charakteru, jakości czy jego pochodzenia geograficznego
Pomimo to, że EUIPO badając zgłoszenie znaku może przygotować raport o podobnych i identycznych znakach i wysyłać taką informację zarówno do właściciela zgłaszanego znaku jak również do właścicieli znaków już zarejestrowanych, to jednak należy podkreślić, że taka korespondencja nie jest obligatoryjna oraz nie rodzi skutków prawnych.
Dlatego w procesie rejestracji przewidziano czas na wniesienie sprzeciwu do zgłaszanego znaku, w którym osoby trzecie mają szansę wykazania, że rejestracja narusza ich prawa i może zaszkodzić ich określonym prawom.
Co zrobić po otrzymaniu odmowy rejestracji od EUIPO?
Zgłaszając znak do EUIPO musisz mieć świadomość, że nie każde oznaczenie może zostać zastrzeżone. Urząd w pierwszej kolejności informuje o podstawach do wydania decyzji odmownej i wzywa do przedstawienia stanowiska w sprawie. Jeśli argumenty nie będą wystarczająco mocne lub też jeśli wnioskodawca nie przedstawi ich, wówczas urząd wyda decyzję odmowną. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że EUIPO rzadko zmienia swoje stanowisko w sprawie, porównując to z decyzjami odmownymi wydawanymi przez Urząd Patentowy RP, które udaje się zmienić. Z uwagi na czas postępowania, warto w takiej sytuacji rozważyć ewentualne modyfikacje zgłaszanego znaku lub nawet rebranding marki.
Oczywiście jest to duże wyzwanie, ale warto na nie spojrzeć z innej perspektywy. Rebranding może być szansą na odświeżenie marki, nadanie jej nowego wizerunku oraz przyciągnięcie uwagi klientów. Gdy jednak odmowa jest częściowa, to postępowanie dla części niewadliwej toczy się nadal. Chodzi tu o sytuację, w której urząd wskazał np. na opisowość znaku w odniesieniu do niektórych towarów wskazanych w klasyfikacji nicejskiej a dla innych nie. W takim wypadku znak ma nadal szanse na uzyskanie ochrony w części, która nie podlegała odmowie.
Na czym polega okres sprzeciwowy w EUIPO?
Wraz z publikacją zgłoszenia unijnego znaku towarowego rozpoczyna się 3 miesięczny okres, w którym osoby trzecie, które uważają, że zgłoszony znak towarowy nie powinien być zarejestrowany, mogą zgłosić swój sprzeciw. Zazwyczaj przyczyną zgłoszenia sprzeciwu jest posiadanie przez inny podmiot prawa do podobnego lub identycznego znaku towarowego. Jeżeli żaden sprzeciw nie wpłynie, rozpoczyna się etap postępowania decyzyjnego wobec znaku, w innym razie konieczne jest przeprowadzenie przez EUIPO postępowania sprzeciwowego.
Kiedy można wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku w EUIPO?
Jeżeli w okresie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia zgłoszenia znaku w BEUIPO osoba trzecia uzna, że zgłoszony znak narusza prawa do znaku już zarejestrowanego i zgłosi sprzeciw, EUIPO wszczyna postępowanie sprzeciwowe mające na celu rozstrzygnięcie takiego konfliktu. Na początku strony sporu mogą dojść do porozumienia polubownie i mają na to od 2 nawet do 24 miesięcy. Jeżeli okaże się to bezskuteczne, EUIPO przeprowadza postępowanie sporne i po otrzymaniu od obu podmiotów wystarczających dowodów, wydaje decyzję w sprawie sprzeciwu. Postępowanie sprzeciwowe na każdym etapie może być przerwane, jeżeli obie strony dojdą do porozumienia lub gdy wycofane zostanie zgłoszenie albo sprzeciw.
Kiedy sprzeciw do rejestracji znaku towarowego jest słuszny?
Sprzeciw do rejestracji znaku towarowego w Unii Europejskiej może zostać uznany za zasadny w kilku sytuacjach. Poniżej znajdziesz podwody, które mogą być argumentowane w trakcie wniesienia sprzeciwu:
- Naruszenie praw osobistych i majątkowych. Jeżeli zgłoszony znak towarowy koliduje z istniejącymi prawami innych podmiotów, takim jak prawa do imienia, nazwiska, wizerunku czy nazwy do zespołu muzycznego, wówczas zostaje uznany za zasadny.
- Identyczność znaku w wcześniejszą datą rejestracji. Jeżeli zgłoszone oznaczenie jest identyczne lub podobne do znaku, który już posiada prawo ochronne. Istnieje obawa, że rejestracja takiego znaku stworzyłaby zamieszanie wśród konsumentów co do pochodzenia towarów i usług, wprowadzają dezinformację na rynku.
- Podobieństwo do znaków już zarejestrowanych, które mogą wprowadzić odbiorcę w błąd, również może prowadzić do zasadności sprzeciwu. Jeżeli zgłoszone oznaczenie jest podobne do znaków już zastrzeżonych to istnieje ryzyko, że może wprowadzić konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów lub usług.
Podobieństwo lub identyczność do znaku renomowanego. Nawet jeśli zgłoszone oznaczenie różni się od znaku renomowanego pod względem klas towarowo-usługowych. Rejestracja takiego znaku mogłoby przenieść nienależne korzyści, które wpłynęłyby niekorzystne na znaną markę. Wszystkie te czynniki mają na celu zapewnienie ochrony interesów właścicieli zastrzeżonych znaków towarowych oraz utrzymanie klarowności i uczciwości na rynku.
Czy warto zgłosić sprzeciw do zgłaszanego znaku towarowego?
Z perspektywy podmiotu wnioskującego o ochronę swojego znaku oczywiście nie warto.
Jednak jako posiadacz zastrzeżonego znaku towarowego otrzymujesz narzędzia prawne, które dają możliwość ochrony marki. Jednym z tych przywilejów jest wniesienie sprzeciwu do rejestracji oznaczenia, które Twoim zdaniem naruszają Twoje prawa. Dlaczego jest to tak ważne? Dzięki zgłoszonemu sprzeciwowi, będziesz mógł skutecznie bronić swojego biznesu i działać w interesie swojej firmy. Szybka reakcja na potencjalne naruszenia Twoich praw jest kluczowa dla utrzymania stabilności i reputacji firmy. Sprzeciw do rejestracji znaku to narzędzie, które daje możliwość kontrolowania sytuacji na rynku. Dzięki niemu można skutecznie zablokować rejestrację oznaczenia, które są podobne lub koliduje z prawem właściciela wcześniejszego znaku towarowego. To oznacza, że konkurent nie będzie mógł wykorzystać Twojego wizerunku, co ma ogromne znaczenie dla utrzymania lojalności klientów i budowania silnej marki. Zgłaszając sprzeciw do rejestracji znaku towarowego, możesz być pewien, że od razu podkreślisz swoje prawa na rynku i bronisz swojej pozycji wśród konkurencji. Co niezwykle istotne, sprzeciw wnoszony jest do Urzędu Patentowego, a procedura jego rozpatrywania jest z góry określona, co w zestawieniu z postępowaniem sądowym na etapie ewentualnego unieważnienia zarejestrowanego znaku towarowego oponenta, jest nie tylko szybsze ale i tańsze. Wróćmy teraz do wnioskującego o ochronę swojego znaku - teraz już wiesz, co motywuje drugą stronę do wniesienia sprzeciwu. Być może łatwiej Ci będzie zrozumieć inny punkt widzenia i dzięki temu bardziej aktywnie szukać będziesz drogi do porozumienia ze stroną przeciwną.
Czas na zawarcie ugody (cooling-off period)
Głównym celem okresu cooling-off jest zawarcie ugody między stronami. Strony mogą ze sobą się kontaktować bezpośrednio, w celu wypracowania porozumienia. Okres ten trwa 2 miesiące, jednak na wniosek stron może zostać wydłużony nawet do 24 miesięcy, licząc od dnia rozpoczęcia okresu ugodowego. Znacząco zwiększa to szanse na polubowne zakończenie sprawy.
Warto dodać, że cooling-off ma na celu zachęcenia stron do podejścia kompromisowego i znalezienia rozwiązania. W praktyce, okres ten może być pomocny dla osób zaangażowanych w spór, ponieważ daje czas na refleksję, konsultacje z prawnikami i analizę swojej pozycji.
Jeżeli w trakcie wyznaczonego okresu nie da się osiągnąć ugody, postępowanie przechodzi do etapu spornego.
Korzyści wynikające z zawarcia ugody w okresie cooling-off
Podpisanie ugody jest korzystnym rozwiązaniem dla obu stron. Pozwala uniknąć długotrwałego procesu, zminimalizować koszty i uregulować stosunki między stronami.
Poniżej wskazaliśmy naszym zdaniem najważniejsze korzyści wynikające z podpisania porozumienia przed rozpoczęciem postępowania sprzeciwowego.
- Uniknięcie spornego etapu postępowania sprzeciwowego - zawarcie ugody pozwala na skrócenie całego rozstrzygania sporu. Zamiast czekać na decyzję organu, strony mogą porozumieć się w krótkim czasie.
- Oszczędność - postępowanie sprzeciwowe generuje koszty dla obu stron. Zawarcie ugody zaoszczędzi czas i pieniądze.
- Regulacja stosunków prawnych i biznesowych - dzięki wspólnemu porozumieniu mogą powstać określone warunki współistnienia marki na rynku. Mogą zamknąć wszelkie spory dotyczące korzystanie z danej marki i ustalić zasady, które będą obowiązywały obie strony.
- Porozumienie oznacza wygraną dla każdej ze stron. W rezultacie oba podmioty mają poczucie satysfakcji z osiągniętego porozumienia i wyniku negocjacji.
Postępowanie sporne
Po upływie okresu ugodowego strona wnosząca sprzeciw ma obowiązek przedstawić uzasadnienie sprzeciwu oraz udowodnienie swoich wcześniejszych praw. W odpowiedzi, strona zgłaszająca przedstawia swoją odpowiedź. Przyjmuje się jeszcze dodatkowe wymiany pism między stronami, jeśli zajdzie taka potrzeba. Urząd rozpatruje sprzeciw w jego granicach i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnoszącego sprzeciw.
Na zakończenie postępowania urząd patentowy wydaje decyzję w oparciu o zebrane dowody. Etap ten może trwać do 2 lat. Od decyzji tej istnieje możliwość odwołania do Izby Odwoławczej EUIPO. Jeśli wynik postępowania nie satysfakcjonuje strony, może ona wnieść skargę do Trybunału Sprawiedliwości.
Rejestracja znaku towarowego UE
Jeżeli wcześniejsze etapy zakończą się pozytywnie, Znak Towarowy UE zostanie zarejestrowany, a informacja o tym opublikowana w rejestrze Znaków Towarowych Unii Europejskiej. Publikacja znaku jest bezpłatna. Właściciel ma możliwość pobrania drogą elektroniczną certyfikatu rejestracji już kilka dni po publikacji znaku. Okres ważności Unijnego Znaku Towarowego wynosi 10 lat i może być przedłużany dowolną ilość razy.
Jakie korzyści daje rejestracja znaku towarowego w Unii Europejskiej?
Jeżeli zamierzasz prowadzić działalność gospodarczą lub już ją prowadzisz w jednym z krajów Unii Europejskiej, wówczas warto rozważyć ubieganie się o ochronę znaku towarowego na terenie całej Wspólnoty. Dlaczego? Ponieważ Unia Europejska stanowi duży rynek, na którym panuje swoboda przepływu towarów i usług między państwami członkowskimi. Posiadanie wspólnotowego znaku towarowego pozwoli ochronić Twoje prawa i uniknąć sytuacji, w której ktoś inny będzie mógł wykorzystać Twój znak w innych krajach bez zgody. Co więcej, rejestracja unijnego znaku towarowego pozwala zaoszczędzić czas i pieniądze, gdyż nie nie musisz dokonywać zastrzeżenia w każdym kraju z osobna. Jeżeli chcesz zarejestrować swój znak towarowy skontaktuj się z naszą kancelarią dzwoniąc lub wypełniając formularz kontaktowy.
Źródła
FAQ
Poznaj odpowiedzi na popularne pytania
Unijny znak towarowy zgłasza się bezpośrednio do EUIPO, najczęściej za pomocą formularza elektronicznego. Wniosek musi zawierać dane właściciela, przedstawienie znaku, wykaz towarów i usług oraz wskazanie języków postępowania. Zgłoszenie można przygotować samodzielnie albo przez uprawnionego pełnomocnika.
Rejestracja znaku towarowego w Unii Europejskiej trwa około 4-6 miesięcy. Proces ten może zostać wydłużony jeżeli nastąpi postępowanie sprzeciwowe. Może ono wydłużyć proces zgłoszenia znaku nawet do 2 lat.
Pierwszym etapem jest badanie poprawności przez Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej. Jest to czas, w którym urzędnik bada bezwzględne przesłanki odmowy rejestracji znaku towarowego. Kolejnym etapem jest okres sprzeciwowy. Jest to czas na zgłoszenie sprzeciwu przez osobę trzecią, która uważa że zgłoszenie narusza jej prawa. Jeżeli nie pojawi się żaden sprzeciw, wtedy rozpoczyna się etap wydawania decyzji o rejestracji znaku.
Jest to czas, w którym osoby trzecie mogą zgłosić sprzeciw do rejestracji znaku towarowego. Rozpoczyna się w momencie publikacji zgłoszenia i trwa 3 miesiące.
Jeżeli osoba trzecia uzna, że zgłoszenie znaku w biuletynie narusza jego prawa, wówczas rozpoczyna się postępowanie sporne. Jest to czas, w którym rozpatrywane są argumenty strony wnoszącej sprzeciw i kontrargumenty wnoszącego wniosek o rejestrację znaku towarowego przez urząd. Ekspert po otrzymaniu i zbadaniu wystarczających dowodów wydaję decyzję w sprawie.
Prawnik i jeden z nielicznych ekspertów w Polsce łączących kompetencje w zakresie kreacji marek z ich ochroną prawną. Od ponad 20 lat doradza przedsiębiorcom w kreacji marek, rejestracji znaków towarowych oraz budowaniu strategii ochrony własności intelektualnej. Współtwórca ponad 300 marek wprowadzonych na rynek w Polsce i Unii Europejskiej. Absolwent prawa na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz Studium Prawa Amerykańskiego Chicago-Kent College of Law. Ukończył również studia podyplomowe z zakresu prawa własności intelektualnej w Centrum Praw Własności Intelektualnej im. H. Grocjusza oraz zarządzania projektami w Akademii Leona Koźmińskiego. Trener, wykładowca i autor publikacji dotyczących kreacji i ochrony marki. Współpracuje m.in. z Wydziałem Prawa UMCS, Akademią Leona Koźmińskiego i Centrum Praw Własności Intelektualnej, prowadząc zajęcia z zakresu prawa nowych technologii i własności intelektualnej. Uważa, że najczęstszym błędem przedsiębiorców nie jest brak dobrej marki, lecz brak jej odpowiedniej ochrony.
